Tagged: ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Η ΚΕΔΔΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΡΩΜΑΝΟ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΑΙΤΗΜΑ ΤΟΥ

 

ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 5/12 ΣΤΙΣ 12 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΣΤΟ ΥΠ. ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

 

ΚΙΝΗΜΑ ΜΑΖΙΚΟ ΓΙΑ ΟΛΩΝ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

ΚΑΤΩ Η ΑΣΤΥΝΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΠΑΝΤΟΥ

 

Κάθε δημοκράτης, κάθε σκεπτόμενος άνθρωπος αγανακτεί όταν σκέφτεται τη στάση που κρατά η κυβέρνηση και η δικαστική εξουσία απέναντι στο δίκαιο αίτημα του Νίκου Ρωμανού. Κάθε δημοκράτης, κάθε ελεύθερος άνθρωπος καταλαβαίνει πως δεν είναι μόνο ο Ρωμανός, είναι τα δικαιώματα όλων των κρατουμένων. Σε αυτά τα δικαιώματα επιτίθεται η κυβέρνηση με την περίφημη ρύθμιση. Σπουδές από τη φυλακή με τηλεδιάσκεψη και κατάργηση των εκπαιδευτικών αδειών: να τι προωθεί.

Και δεν είναι μόνο τα δικαιώματα των κρατουμένων. Είναι τα δικαιώματα όλων των ανθρώπων που δέχονται τη βία του κράτους, στο σχολείο, στη σχολή, στο χώρο εργασίας.

 

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ Ο,ΤΙ ΣΥΜΒΕΙ

Η κυβέρνηση είναι αποκλειστικά υπεύθυνη για ό,τι έχει συμβεί μέχρι τώρα και για ό,τι πρόκειται να συμβεί. Παίζει με τη ζωή του νεαρού κρατούμενου και φαίνεται πως επιζητεί σκηνικό έντασης. Προκαλεί την κοινωνία.

 

ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

Όσο έρχεται η κυβέρνηση σε αντίθεση με τα συμφέροντα της λαϊκής πλειοψηφίας τόσο οικοδομεί ένα καθεστώς αυταρχικό και κατασταλτικό. Ένα καθεστώς που ανοίγει την πόρτα της φασιστικοποίησης και στραγγαλίζει ακόμα και τις κλασικές αξίες της αστικής δημοκρατίας. Δεν είναι ανοιχτή δικτατορία, τη θυμίζει ολοένα και περισσότερο.

Θα το ανατρέψουν αυτό το καθεστώς και θα το ξεπεράσουν οι δημιουργικές δυνάμεις του λαού. Με μαζικό κίνημα – μέτωπο για τις λαϊκές ελευθερίες και τα δημοκρατικά δικαιώματα της εποχής μας, με μαζική κινητοποίηση και οργάνωση παντού, ο δημοκρατικός λαός θα επιβάλει το δίκιο.

 

ΣΤΟΥΣ ΩΜΟΥΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Η ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΩΝ

ΔΕΝ ΧΑΡΙΖΟΝΤΑΙ. ΚΑΤΑΚΤΙΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟ ΑΓΩΝΑ

 

Αθήνα, 4/12/2014

Advertisements

ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΤΗΣ ΚΕΔΔΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΔΙΑΤΑΓΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΣτΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΤ

Για το ζήτημα της Ε.Ρ.Τ. και το περιεχόμενο της χθεσινής προσωρινής διαταγής του προέδρου του ΣτΕ, το νομικό τμήμα της Κ.Ε.Δ.Δ.Ε. εκτιμά ότι :

1) Με την από 17.6.2013 προσωρινή διαταγή του Προέδρου του ΣτΕ αναστέλλεται η διακοπή της μετάδοσης ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών και η απενεργοποίηση των συχνοτήτων της ΕΡΤ και αφετέρου διατάσσονται οι  αρμόδιοι Υπουργοί να λάβουν  τα αναγκαία οργανωτικά μέτρα για τη συνέχιση της μετάδοσης ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών από δημόσιο φορέα μέχρι τη σύσταση και λειτουργία του προβλεπόμενου νέου φορέα.

Η προσωρινή διαταγή ισχύει τουλάχιστον μέχρι τη λήψη απόφασης από την Επιτροπή Αναστολών ΣτΕ, η οποία και θα ρυθμίσει προσωρινά την υπόθεση τουλάχιστον μέχρι τις 27.9.2013, που η Ολομέλεια του ΣτΕ θα συζητήσει την αίτηση ακύρωσης του συνόλου της Υπουργικής Απόφασης.

Η προσωρινή διαταγή είναι άμεσα εκτελεστή, υποχρεώνει κάθε διοικητικό – και κυβερνητικό – όργανο να συμμορφωθεί και να την εφαρμόσει και τυχόν παραβίασή της συνεπάγεται ποινικές ευθύνες (Π.Κ. 232Α, 259 : απείθεια, παράβαση καθήκοντος κλπ), που θα μπορούσαν να κινήσουν και την αυτόφωρη διαδικασία εναντίον των παραβατών, εάν δεν το απαγόρευε ο νόμος περί ευθύνης Υπουργών.

2)  Ανεξάρτητα από τον μερικό της χαρακτήρα, πράγμα που συνηθίζεται στις προσωρινές διαταγές, που από τη φύση τους ρυθμίζουν μόνο τα κατεπείγοντα, η απόφαση αυτή αποτελεί μία μεγάλη και ανέλπιστα σύντομη πρώτη νίκη των εργαζομένων και του κινήματος αποτροπής της διάλυσης της Ε.Ρ.Τ. και το πρώτο ισχυρό δικαστικό ράπισμα της κυβέρνησης.  Γιατί η Ε.Ρ.Τ. μόλις μία βδομάδα από το πραξικοπηματικό κλείσιμό της μπορεί να ξαναλειτουργήσει.

Αν μάλιστα συνεκτιμηθεί ότι η απόφαση προέρχεται από ένα δικαστήριο, που υπήρξε ο βασικός δικαστικός στυλοβάτης των μνημονιακών κυβερνήσεων κρίνοντας συνταγματικά μνημόνια και χαράτσια και αρνούμενο – κρίνοντας εαυτό δήθεν αναρμόδιο – να ελέγχει τη συνταγματικότητα των Π.Ν.Π., εξασφαλίζοντας έτσι την ασυλία τους να νομοθετούν παρακάμπτοντας τη Βουλή, η ήττα της κυβέρνησης αποκτά ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις.

Δεν είναι άλλωστε τυχαία η εξ αρχής προσπάθεια υπονόμευσης – αντί συμμόρφωσης – μέσω ερμηνειών της προσωρινής διαταγής και η θριαμβολογία ότι εγκρίθηκε η διάλυση της Ε.Ρ.Τ., στην οποία η προσωρινή διαταγή δεν υπεισήλθε.

3) Η προσωρινή διαταγή επιβάλλει την άμεση επαναλειτουργία της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης. Είναι προφανές ότι αυτή δεν μπορεί να γίνει χωρίς τη συμμετοχή όλων των εργαζομένων της Ε.Ρ.Τ. Σε αυτό δεν αποτελεί εμπόδιο :

α) Ούτε η νομική διάλυση της «Ε.Ρ.Τ. Α.Ε.», την οποία η προσωρινή διαταγή δεν έκρινε κατεπείγον να θίξει, καθώς κάθε νομικό πρόσωπο που λύεται υφίσταται μέχρι πέρατος της εκκαθάρισής του. Εξ άλλου, η Υπουργική Απόφαση ρητά ορίζει ως διάδοχο της Ε.Ρ.Τ. το Ελληνικό Δημόσιο και έτσι νομικό κενό δεν υφίσταται.

β) Ούτε η λύση εργασίας του προσωπικού της Ε.Ρ.Τ. προβλέπει η Υ.Α., που επίσης δεν έθιξε – λόγω αναρμοδιότητας του ΣτΕ – η προσωρινή διαταγή είναι ενεργή. Είναι άκυρη : Διότι ούτε έγγραφες καταγγελίες έχουν επιδοθεί στους εργαζόμενους, ούτε η νόμιμη αποζημίωση τους έχει καταβληθεί ( άρθρο 5 ν. 3198/1955).

Συνέπεια αυτού είναι ότι οι εργασιακές σχέσεις δεν έχουν λυθεί, το Ελληνικό Δημόσιο οφείλει μέχρι σήμερα την καταβολή αποδοχών υπερημερίας σε όλους τους εργαζόμενους της Ε.Ρ.Τ. σαν να δούλευαν κανονικά, τυχόν ομαδικές απολύσεις που θα επιχειρηθούν θα είναι άκυρες διότι αντίκειται στη σχετική νομοθεσία (ν. 1387/1983), ενώ και κάθε ατομική απόλυση εργαζομένου που καλύπτει πάγιες και διαρκείς ανάγκες  της ραδιοτηλεόρασης θα ελεγχθεί από τα αρμόδια πολιτικά δικαστήρια και με τη διαδικασία της προσωρινής διαταγής, που ευτυχώς η κυβέρνηση κάτω από την αντίδραση των εργαζομένων δεν τόλμησε να καταργήσει, θα επιδιώξει με αξιώσεις την αναστολή της.

4) Γνωρίζουμε όλοι από «τα διδάγματα της κοινής πείρας» ότι οι νόμοι δεν καταργούνται στα δικαστήρια, αλλά στο πεζοδρόμιο. Το αποτύπωμα της σφραγίδας του «πεζοδρομίου», του πρωτόγνωρου κινήματος των εργαζομένων και του λαού της Ε.Ρ.Τ. είναι εμφανές στην προσωρινή διαταγή.

Χωρίς καμία επανάπαυση και έχοντας ένα ισχυρό νομικό όπλο στα χέρια μας συνεχίζουμε την αλληλεγγύη μας στον αγώνα τους για τη συγκρότηση ενιαίου μετώπου για υπεράσπιση των δημόσιων αγαθών- ακύρωση της κατεδάφισης των εγγυήσεων του εργατικού δικαίου-αντίσταση στις αντιδημοκρατικές εκτροπές.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ: ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΡΤ. Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ – ΕΡΓΑΣΙΑ – ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

 

Η ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ ΤΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΚΑΙ ΤΑ «ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΠΕΙΡΑΣ»

Η συζήτηση στο ΣτΕ (7-6-13) της αίτησης αναστολής της ΟΛΜΕ κατά των αποφάσεων για επιστράτευση των καθηγητών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης έφερε στη δημοσιότητα το κείμενο της έκθεσης απόψεων της διοίκησης που υπερασπίζεται την επιστράτευση και το όλο θέμα ξανά στην επικαιρότητα.

Η ΚΕΔΔΕ, σε συνέχεια της από 13/5/2013 ανακοίνωσής της εκτιμά τα παρακάτω:

1) Η κυβέρνηση, παρότι οι πανελλήνιες εξετάσεις έχουν, σε γενικές γραμμές,  ολοκληρωθεί και άρα ο όποιος «κίνδυνος για τη δημόσια υγεία των υποψηφίων» έχει πλέον εκλείψει, εξακολουθεί να διατηρεί σε ισχύ την επιστράτευση.

Συνεχίζει δηλαδή να αυθαιρετεί, παραβιάζοντας το Σύνταγμα και τη νομοθεσία, και να διατηρεί επ’ αόριστον (άλλωστε ουδέν μονιμότερον(;) του προσωρινού…) ένα εξαιρετικά έκτακτο μέτρο, όπως συστηματικά εξακολουθεί να κάνει με τους ναυτεργάτες και τους εργαζόμενους στο ΜΕΤΡΟ, που πέντε μήνες μετά τη λήξη της απεργίας τους παραμένουν επιστρατευμένοι.

 2) Κύριο υποστηρικτικό στοιχείο της έκθεσης απόψεων της διοίκησης αποτελεί η ενσωματωμένη σε αυτές γνωμάτευση ενός επίκουρου καθηγητή Ψυχιατρικής σε  ιδιωτικό Πανεπιστήμιο της Κύπρου, που υποστηρίζει ότι η απεργία στις εξετάσεις θέτει σε κίνδυνο την ψυχική υγεία των υποψηφίων και των οικογενειών τους.

Δεν είμαστε οι πλέον αρμόδιοι να  σταθούμε στην ουσία της. Αναμένουμε την προοδευτική ψυχιατρική διανόηση και τους θεσμικούς φορείς των ψυχιάτρων να το κάνουν. Μόνο πάντως το γεγονός ότι ολόκληρη κυβέρνηση και Υπουργείο Παιδείας δεν κατόρθωσαν να αποσπάσουν για έναν τόσο «σοβαρό και άμεσο κίνδυνο για τη δημόσια υγεία» γνωμάτευση από έναν τουλάχιστον Καθηγητή (όχι επίκουρο) ελληνικού Πανεπιστημίου, δείχνει την πλήρη απομόνωσή τους από την επιστημονική κοινότητα.

3) Περιοριζόμαστε στο να καταδείξουμε τις παράνομες και επικίνδυνες δικονομικές μεθοδεύσεις της κυβέρνησης:

Η γνωμάτευση φέρει ημερομηνία σύνταξης 9/5/2013, δηλαδή δύο ημέρες πριν τη σύνταξη, υπογραφή και δημοσίευση στο Φ.Ε.Κ. των αποφάσεων που κήρυξαν την επιστράτευση. Η προσπάθεια της κυβέρνησης να αποδείξει ότι η απόφασή της πάρθηκε εξαιτίας και κατόπιν της γνωμάτευσης είναι προφανής. Το ίδιο και το ψεύδος της:

α) Αν η ημερομηνία που φέρει η γνωμάτευση (9/5/2013) είχε ίχνος αλήθειας, η ύπαρξή της θα έπρεπε να αναφέρεται στο προοίμιο της Πρωθυπουργικής και των σχετικών Υπουργικών Αποφάσεων ως στοιχείο της αιτιολογίας τους. Δεν συμβαίνει όμως αυτό.

β) Αν και η γνωμάτευση φέρεται να «απαντά» σε σχετικό ερώτημα του Υπουργού Παιδείας, δεν συνοδεύεται με το ερώτημα.

γ) Η γνωμάτευση δεν έχει αριθμό και ημερομηνία πρωτοκόλλου στο Υπουργείο Παιδείας η άλλη Υπηρεσία. Συνεπώς δεν προκύπτει η βεβαιότητα της χρονολογίας της.

δ) Ουδέποτε μέχρι τώρα ακούστηκε η ύπαρξή της, ενώ αν πράγματι η επιστράτευση είχε στηριχθεί σε αυτήν, η κυβέρνηση θα την είχε προ πολλού δημοσιοποιήσει. Πολύ περισσότερο αν ήταν πειστική. Είχε κάθε συμφέρον άλλωστε να μετακυλίσει τη συζήτηση από τα αιτήματα της απεργίας στο ανώδυνο και «υποκειμενικό» πεδίο της ψυχιατρικής.

4) Συμπέρασμα προφανές είναι ότι η κυβέρνηση εφηύρε εκ των υστέρων την ύπαρξη της γνωμάτευσης για να εξειδικεύσει και να αποδείξει και τον κίνδυνο για την δημόσια υγεία των μαθητών, που επικαλέστηκε ατεκμηρίωτα τότε ως λόγο επιστράτευσης. Δεν υπήρξε κανένα ερώτημα. Αν είχε υπάρξει θα είχε συνταχθεί γραπτά, όπως κάθε διοικητική πράξη, θα είχε αριθμό και ημερομηνία πρωτοκόλλου πραγματική, όπως και η γνωμάτευση. Αρα η ημερομηνία που αναγράφεται τέθηκε προχρονολογημένη σκόπιμα εκ των υστέρων για τις ανάγκες της δίκης.

5) Αναλογιζόμενοι οι συντάκτες της έκθεσης απόψεων της διοίκησης την αποδεικτική ανεπάρκεια και έλλειψη βεβαιότητας χρονολογίας της γνωμάτευσης, καταφεύγουν «επικουρικά» στην επίκληση των διδαγμάτων της κοινής πείρας (Κ.Πολ.Δ. 336 και άρθρο 40 Π.Δ. 18/1989) για να πείσουν το ΣτΕ να δεχθεί χωρίς απόδειξη τον ισχυρισμό περί κινδύνου της ψυχικής υγείας των μαθητών.

6) Πρόκειται πλέον για απόπειρα κορύφωσης του αυταρχισμού του όλου συστήματος εξουσίας: Η κυβέρνηση επιχειρεί να υφαρπάξει μία ευνοϊκή δικαστική κρίση χρησιμοποιώντας ως κύριο αποδεικτικό μέσο μία προχρονολογημένη γνωμάτευση και εφεδρικά ζητά να γίνει δεκτός ο ισχυρισμός της χωρίς απόδειξη, πρακτική πρωτάκουστη, ανεπίτρεπτη και επικίνδυνη σε διοικητικές δίκες, καθώς προκαλεί τον κίνδυνο να γίνονται δεκτοί από τα δικαστήρια οι ισχυρισμοί της διοίκησης (της κυβέρνησης) επί πραγματικών γεγονότων χωρίς απόδειξη.

7) Τα διδάγματα της δικής μας πείρας, που αρχίζει να γίνεται κοινή, είναι ότι απειλή για τη δημόσια τάξη και υγεία είναι η ίδια η κυβέρνηση και η πολιτική της, που στην καθημερινή της προσπάθεια να επιβληθεί, καταπατά σταθερά και μόνιμα το Σύνταγμα και τη νομοθεσία, διευρύνοντας τις αυθαιρεσίες της σε όλο και περισσότερα πεδία νομικών ρυθμίσεων.

Ο αγώνας για την ανατροπή αυτού του αυταρχισμού είναι υπόθεση όλης της αγωνιζόμενης κοινωνίας.

Αθήνα, 7/6/2013