Tagged: ΕΡΓΑΣΙΑ

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΕΚΔΙΚΗΤΙΚΕΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΩΝ

Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΝ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΩΝ ΤΕΡΜΑΤΙΣΤΗΚΕ στις 20 Ιουλίου 2012 με κυβερνητική απόφαση. Σήμερα η εργοδοσία ζητάει να καταδικαστούν όσοι υπήρξαν μαχητικοί υπερασπιστές της απεργίας που συγκέντρωσε την προσοχή χιλιάδων εργαζομένων.

Απεργοί που συνελήφθησαν στην περιφρούρηση του χώρου επειδή εφάρμοζαν την απόφαση της γενικής συνέλευσης του σωματείου τους, άλλοι απεργοί που μηνύθηκαν κατά τη διάρκεια της κινητοποίησης από τους ανθρώπους της εργοδοσίας, βρίσκονται σήμερα στο εδώλιο του κατηγορουμένου.

Αυτοί που κινήθηκαν ανιδιοτελώς, εργάστηκαν και αγωνίστηκαν για την αξιοπρεπή διαβίωσή τους, κατηγορούνται από εκείνους που ιδιοτελώς κίνησαν θεούς και δαίμονες για να λήξει η απεργία, για να εξασφαλίσουν την ομαλή λειτουργία της επιχείρησης υπέρ των κερδών τους, για να περάσει το μήνυμα ό,τι όποιος σηκώνει κεφάλι θα χάνει τα πάντα.

Είναι το ίδιο μήνυμα που στέλνει με τη δράση της η φασιστική Χρυσή Αυγή: δουλέψτε και μην αγωνίζεστε, δουλέψτε με το πιο χαμηλό μεροκάματο που επιβάλλουν οι εργοδότες. Κι αυτοί θα ήθελαν να καταδικάσουν τους αγωνιστές της Χαλυβουργίας.

Κάτω τα χέρια από τους αγωνιστές χαλυβουργούς!

Κάτω τα χέρια από το δικαίωμα στην απεργία!

Advertisements

ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΝΕΟ ΝΟΜΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΥ

Η ΚΕΔΔΕ σχετικά με τις πρόσφατες δηλώσεις του υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης κ. Κυριάκου Μητσοτάκη που επιβεβαιώνουν την πρόθεση της κυβέρνησης να  αλλάξει το νόμο που αφορά τα συνδικάτα και τη λειτουργία τους, επισημαίνει τα εξής:

Ήδη πολλές επιχειρήσεις παραβιάζουν κατάφωρα το νόμο απολύοντας εκδικητικά αγωνιστές συνδικαλιστές και εμποδίζοντας καθημερινά τη συνδικαλιστική δράση. Σε πολλές περιπτώσεις η συμμετοχή σε απεργία τιμωρείται άμεσα με απόλυση. Η κυβέρνηση όχι μόνο προτίθεται να κάνει πιο εύκολες τις απολύσεις για τους εργοδότες, αλλά σκοπεύει να αφαιρέσει κάθε προστασία που ίσχυε μέχρι σήμερα για τον συνδικαλισμό.

Όταν, για παράδειγμα, η αλλαντοβιομηχανία «Νίκας» απολύει την επομένη της απεργίας δέκα εργαζόμενους που πρωτοστάτησαν στην οργάνωση για την επιτυχία της κινητοποίησης, δεν παρανομεί αλλά «γράφει» τον επόμενο νόμο που θα φέρει προς ψήφιση η κυβέρνηση. Ο 1264/82 πολλές φορές έχει γίνει κουρελόχαρτο από τις αυθαίρετες ενέργειες της εργοδοσίας, που ακυρώνει ντε φάκτο την εργατική νομοθεσία στη χώρα μας. Όμως οι κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις που έριξαν το βασικό μισθό στα 400 ευρώ θα επιχειρήσουν να αποτυπώσουν σε νέο νόμο τα συμφέροντά τους.

Έχουμε μπροστά μας ένα τεράστιο κύμα προπαγάνδας ενάντια στο συνδικαλισμό με στόχο το υπέρτατο δικαίωμα της εργατικής τάξης και των εργαζομένων να οργανώνονται συλλογικά για τη διασφάλιση των συμφερόντων τους απέναντι στην ισχύ της εργοδοσίας. Θα αξιοποιηθεί βέβαια για τους σκοπούς αυτής της προπαγάνδας και η αρνητική πείρα που έχουν οι εργαζόμενοι από τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό.

Χρειάζεται σοβαρή προετοιμασία για μια ενωτική μαζική δημοκρατική απάντηση σε μεγάλη κλίμακα.

Συνδικάτα, ομοσπονδίες, εργατικά κέντρα μαζί με άλλους μαζικούς φορείς πρέπει να συναντηθούν σε ένα ισχυρό ενωτικό μέτωπο πάλης με στόχο να μην περάσει το δόγμα «νόμος και τάξη» εναντίον των λαϊκών εργατικών ελευθεριών.

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΡΤ. Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ – ΕΡΓΑΣΙΑ – ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

ert

 

Κλικ πάνω στην εικόνα για να παρακολουθήσετε το τηλεοπτικό πρόγραμμα της ΕΡΤ

Ανοιχτή ΕΡΤ. Αυτό είναι το πρώτο πράγμα που κατάφερε ο αγώνας των εργαζομένων και του λαού. Οι τεχνικοί του ΟΤΕ, της ΕΡΤ, του 902, του Press Project που έδωσαν από τις πρώτες ώρες τη μάχη της μετάδοσης του σήματος της ελληνικής ραδιοφωνίας και τηλεόρασης κόντρα στο «μαύρο», ειδικά οι πρώτοι που δέχτηκαν τη βία των ΜΑΤ-ΕΚΑΜ και απειλές για τη ζωή τους, τα κατάφεραν γιατί είχαν δίκιο. Αυτό το δίκιο αναγνωρίζεται πρώτα από το δημοκρατικό λαό, και με αυτή τη δύναμη επιβάλλεται στη δικαστική εξουσία και στην πολιτική εξουσία.

Η υπόθεση της δημοκρατίας και της ενημέρωσης που έχει ανάγκη ο εργαζόμενος λαός ξεκινά από τον αγώνα που συνεχίζεται για να μείνει ανοιχτή η ΕΡΤ. Να μείνει ανοιχτή όχι για να αναδιαρθρωθεί και να εξελιχθεί σε ακόμα πιο αυστηρά ελεγχόμενο από το κράτος μηχανισμό, αλλά για να δώσει περισσότερες ευκαιρίες να ακουστεί η φωνή της κοινωνίας. Να μιλάει από τα μικρόφωνα ο λαός και όχι το γραφείο Τύπου του πρωθυπουργού.

Οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ με τις αποφάσεις τους μέσα από τις γενικές συνελεύσεις, με την  κατάληψη του ραδιομεγάρου και το δικό τους πρόγραμμα σε ραδιόφωνο και τηλεόραση κέρδισαν αυτές τις μέρες την ουσιαστική συμπαράσταση των εργαζομένων, της νεολαίας, της καλλιτεχνικής διανόησης, μιας μεγάλης κοινωνικής συμμαχίας.

Άνοιξαν τη συζήτηση για την ενημέρωση, τη δημοκρατία, την εργασία στην πιο μαύρη στιγμή της μνημονιακής περιόδου. Άνοιξαν μια σημαντική ρωγμή. Έχουν ήδη τραυματίσει την τρικομματική κυβέρνηση.

Το λαϊκό κίνημα μπροστά στους ελιγμούς και τη σύγχυση που καλλιεργεί η τρικομματική κυβέρνηση, μπροστά στη δηλωμένη πρόθεσή της να προχωρήσει στην αναδιάρθρωση της ΕΡΤ, μπορεί να ανασυγκροτηθεί και να διεκδικήσει πραγματικές ανατροπές σε όλα τα επίπεδα με τη δική του δύναμη, με τις δικές του ισχυρές δημοκρατικές διαδικασίες και δομές.

Άμεσοι στόχοι που μπορούν να τεθούν για ένα Μέτωπο Πάλης για την Ενημέρωση, την Εργασία, τη Δημοκρατία της εποχής μας:

  1. Κατάργηση της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου για την ΕΡΤ. Κατάργηση όλων των ΠΝΠ.

  2. Ανοιχτή ΕΡΤ σημαίνει έλεγχος του προγράμματος από τους εργαζόμενους και όχι από τη διοίκηση και την κυβέρνηση.

  3. Κατάργηση και αυστηρή απαγόρευση των ατομικών συμβάσεων εργασίας. Επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων και της σχετικής νομοθεσίας.

  4. Άρση της επιστράτευσης των εκπαιδευτικών, των ναυτεργατών και των εργαζομένων στο μετρό. Κατάργηση του μέτρου της πολιτικής επιστράτευσης.

  5. Οικονομική διαφάνεια σε όλες τις δημόσιες και ιδιωτικές επιχειρήσεις. Δημοσιοποίηση αμοιβών προσωπικού. Περιορισμός του ορίου υπέρβασης των ΣΣΕ για αμοιβές στελεχών.

  6. Απόσυρση των σχεδίων περιορισμού των διαδηλώσεων. Καμία συζήτηση για περιορισμό του δικαιώματος της απεργίας. Ξήλωμα των ειδικών δυνάμεων της αστυνομίας, απαγόρευση των προληπτικών προσαγωγών.

  7. Επέκταση του νομοθετικού πλαισίου προστασίας του συνδικαλισμού. Ελευθερία συγκέντρωσης των εργαζομένων στο χώρο εργασίας. Ελευθερία διακίνησης των ιδεών

 

Οι παραπάνω στόχοι πάλης συνδέονται με το ευρύτερο δημοκρατικό και πολιτικό ζήτημα. Εντάσσονται στον άμεσο αγώνα να μπει φραγμός στην αυταρχική πορεία της σημερινής κυβέρνησης και του κράτους που την οργανώνει. Βοηθούν το ίδιο το λαϊκό κίνημα να οργανώσει τα βήματά του για μια συνολική βελτίωση της θέσης της νεολαίας και των εργαζομένων.

Πραγματική δημοκρατία υπάρχει όταν ο λαός έχει τη δύναμη να επιβάλει τη θέλησή του.

Πραγματική ενημέρωση υπάρχει όταν ακούγεται η φωνή του λαού.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ: ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΤΗΣ ΚΕΔΔΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΔΙΑΤΑΓΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΣτΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΤ

Η ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ ΤΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΚΑΙ ΤΑ «ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΠΕΙΡΑΣ»

Η συζήτηση στο ΣτΕ (7-6-13) της αίτησης αναστολής της ΟΛΜΕ κατά των αποφάσεων για επιστράτευση των καθηγητών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης έφερε στη δημοσιότητα το κείμενο της έκθεσης απόψεων της διοίκησης που υπερασπίζεται την επιστράτευση και το όλο θέμα ξανά στην επικαιρότητα.

Η ΚΕΔΔΕ, σε συνέχεια της από 13/5/2013 ανακοίνωσής της εκτιμά τα παρακάτω:

1) Η κυβέρνηση, παρότι οι πανελλήνιες εξετάσεις έχουν, σε γενικές γραμμές,  ολοκληρωθεί και άρα ο όποιος «κίνδυνος για τη δημόσια υγεία των υποψηφίων» έχει πλέον εκλείψει, εξακολουθεί να διατηρεί σε ισχύ την επιστράτευση.

Συνεχίζει δηλαδή να αυθαιρετεί, παραβιάζοντας το Σύνταγμα και τη νομοθεσία, και να διατηρεί επ’ αόριστον (άλλωστε ουδέν μονιμότερον(;) του προσωρινού…) ένα εξαιρετικά έκτακτο μέτρο, όπως συστηματικά εξακολουθεί να κάνει με τους ναυτεργάτες και τους εργαζόμενους στο ΜΕΤΡΟ, που πέντε μήνες μετά τη λήξη της απεργίας τους παραμένουν επιστρατευμένοι.

 2) Κύριο υποστηρικτικό στοιχείο της έκθεσης απόψεων της διοίκησης αποτελεί η ενσωματωμένη σε αυτές γνωμάτευση ενός επίκουρου καθηγητή Ψυχιατρικής σε  ιδιωτικό Πανεπιστήμιο της Κύπρου, που υποστηρίζει ότι η απεργία στις εξετάσεις θέτει σε κίνδυνο την ψυχική υγεία των υποψηφίων και των οικογενειών τους.

Δεν είμαστε οι πλέον αρμόδιοι να  σταθούμε στην ουσία της. Αναμένουμε την προοδευτική ψυχιατρική διανόηση και τους θεσμικούς φορείς των ψυχιάτρων να το κάνουν. Μόνο πάντως το γεγονός ότι ολόκληρη κυβέρνηση και Υπουργείο Παιδείας δεν κατόρθωσαν να αποσπάσουν για έναν τόσο «σοβαρό και άμεσο κίνδυνο για τη δημόσια υγεία» γνωμάτευση από έναν τουλάχιστον Καθηγητή (όχι επίκουρο) ελληνικού Πανεπιστημίου, δείχνει την πλήρη απομόνωσή τους από την επιστημονική κοινότητα.

3) Περιοριζόμαστε στο να καταδείξουμε τις παράνομες και επικίνδυνες δικονομικές μεθοδεύσεις της κυβέρνησης:

Η γνωμάτευση φέρει ημερομηνία σύνταξης 9/5/2013, δηλαδή δύο ημέρες πριν τη σύνταξη, υπογραφή και δημοσίευση στο Φ.Ε.Κ. των αποφάσεων που κήρυξαν την επιστράτευση. Η προσπάθεια της κυβέρνησης να αποδείξει ότι η απόφασή της πάρθηκε εξαιτίας και κατόπιν της γνωμάτευσης είναι προφανής. Το ίδιο και το ψεύδος της:

α) Αν η ημερομηνία που φέρει η γνωμάτευση (9/5/2013) είχε ίχνος αλήθειας, η ύπαρξή της θα έπρεπε να αναφέρεται στο προοίμιο της Πρωθυπουργικής και των σχετικών Υπουργικών Αποφάσεων ως στοιχείο της αιτιολογίας τους. Δεν συμβαίνει όμως αυτό.

β) Αν και η γνωμάτευση φέρεται να «απαντά» σε σχετικό ερώτημα του Υπουργού Παιδείας, δεν συνοδεύεται με το ερώτημα.

γ) Η γνωμάτευση δεν έχει αριθμό και ημερομηνία πρωτοκόλλου στο Υπουργείο Παιδείας η άλλη Υπηρεσία. Συνεπώς δεν προκύπτει η βεβαιότητα της χρονολογίας της.

δ) Ουδέποτε μέχρι τώρα ακούστηκε η ύπαρξή της, ενώ αν πράγματι η επιστράτευση είχε στηριχθεί σε αυτήν, η κυβέρνηση θα την είχε προ πολλού δημοσιοποιήσει. Πολύ περισσότερο αν ήταν πειστική. Είχε κάθε συμφέρον άλλωστε να μετακυλίσει τη συζήτηση από τα αιτήματα της απεργίας στο ανώδυνο και «υποκειμενικό» πεδίο της ψυχιατρικής.

4) Συμπέρασμα προφανές είναι ότι η κυβέρνηση εφηύρε εκ των υστέρων την ύπαρξη της γνωμάτευσης για να εξειδικεύσει και να αποδείξει και τον κίνδυνο για την δημόσια υγεία των μαθητών, που επικαλέστηκε ατεκμηρίωτα τότε ως λόγο επιστράτευσης. Δεν υπήρξε κανένα ερώτημα. Αν είχε υπάρξει θα είχε συνταχθεί γραπτά, όπως κάθε διοικητική πράξη, θα είχε αριθμό και ημερομηνία πρωτοκόλλου πραγματική, όπως και η γνωμάτευση. Αρα η ημερομηνία που αναγράφεται τέθηκε προχρονολογημένη σκόπιμα εκ των υστέρων για τις ανάγκες της δίκης.

5) Αναλογιζόμενοι οι συντάκτες της έκθεσης απόψεων της διοίκησης την αποδεικτική ανεπάρκεια και έλλειψη βεβαιότητας χρονολογίας της γνωμάτευσης, καταφεύγουν «επικουρικά» στην επίκληση των διδαγμάτων της κοινής πείρας (Κ.Πολ.Δ. 336 και άρθρο 40 Π.Δ. 18/1989) για να πείσουν το ΣτΕ να δεχθεί χωρίς απόδειξη τον ισχυρισμό περί κινδύνου της ψυχικής υγείας των μαθητών.

6) Πρόκειται πλέον για απόπειρα κορύφωσης του αυταρχισμού του όλου συστήματος εξουσίας: Η κυβέρνηση επιχειρεί να υφαρπάξει μία ευνοϊκή δικαστική κρίση χρησιμοποιώντας ως κύριο αποδεικτικό μέσο μία προχρονολογημένη γνωμάτευση και εφεδρικά ζητά να γίνει δεκτός ο ισχυρισμός της χωρίς απόδειξη, πρακτική πρωτάκουστη, ανεπίτρεπτη και επικίνδυνη σε διοικητικές δίκες, καθώς προκαλεί τον κίνδυνο να γίνονται δεκτοί από τα δικαστήρια οι ισχυρισμοί της διοίκησης (της κυβέρνησης) επί πραγματικών γεγονότων χωρίς απόδειξη.

7) Τα διδάγματα της δικής μας πείρας, που αρχίζει να γίνεται κοινή, είναι ότι απειλή για τη δημόσια τάξη και υγεία είναι η ίδια η κυβέρνηση και η πολιτική της, που στην καθημερινή της προσπάθεια να επιβληθεί, καταπατά σταθερά και μόνιμα το Σύνταγμα και τη νομοθεσία, διευρύνοντας τις αυθαιρεσίες της σε όλο και περισσότερα πεδία νομικών ρυθμίσεων.

Ο αγώνας για την ανατροπή αυτού του αυταρχισμού είναι υπόθεση όλης της αγωνιζόμενης κοινωνίας.

Αθήνα, 7/6/2013

 

ΟΙ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΕΙΣ ΘΑ ΣΠΑΣΟΥΝ ΜΕ ΜΑΧΗΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΛΑΪΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ

 

Το δικαίωμα στην απεργία επιδιώκει να καταργήσει η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ επιχειρώντας μια βαθιά αντιδημοκρατική τομή.

Η πρωτοφανής στα ελληνικά χρονικά προληπτική επιστράτευση των εκπαιδευτικών μέσης εκπαίδευσης δεν έπεσε από τον ουρανό. Αμέσως μετά ήρθε δικαστική απόφαση που έβγαζε παράνομη και καταχρηστική επ’ αόριστον την απεργία των δημοσιογράφων της ΕΡΤ.  Είχαν προηγηθεί διώξεις απεργών, επιστράτευση των εργαζομένων στο μετρό, των ναυτεργατών, καταστολή της απεργίας στη Χαλυβουργία.

Με το μέτρο της επιστράτευσης και επίταξης που χρησιμοποιεί κατ’ εξακολούθηση η κυβέρνηση δημιουργεί έναν απαγορευτικό κλοιό γύρω από τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των εργαζομένων, ένα νέο καθεστώς που ποινικοποιεί τις κινητοποιήσεις της εργατικής τάξης και των μισθωτών γενικότερα.

Στο νέο τοπίο της «ανάπτυξης» και της επιθετικής ανασυγκρότησης του ελληνικού καπιταλισμού δεν υπάρχει χώρος για τα δικαιώματα που κέρδισαν οι εργαζόμενοι στον εικοστό αιώνα. Αυτή είναι η ουσία του νέου αντιδραστικού δόγματος «νόμος και τάξη» που κουρελιάζει το Σύνταγμα και τις δημοκρατικές κατακτήσεις του μαζικού λαϊκού κινήματος.

Για να υλοποιηθεί αυτό το δόγμα χρειάζεται την ενεργοποίηση του κοινωνικού αυτοματισμού, αυτής της υποκινούμενης από τα καθεστωτικά ΜΜΕ φασίζουσας πρακτικής να στρέφεται η κοινωνία εναντίον όποιου κλάδου αγωνίζεται. Χρειάζεται επίσης τη δημιουργία ενός «αυταρχικού ρεύματος» στην κοινωνία, σαν κι αυτού που προωθεί η νεοναζιστική Χρυσή Αυγή.

Αυτή η στρατηγική μπορεί να ανατραπεί με ενωτικούς και μαζικούς πολιτικούς και κοινωνικούς όρους.

Το λαϊκό κίνημα καλείται να δώσει προτεραιότητα στο σπάσιμο του ασφυκτικού κρατικού αυταρχισμού που προωθεί η κυβερνητική και δικαστική εξουσία.

Να κατοχυρώσει στην πράξη το δικαίωμα στην απεργία και στον αγώνα γενικότερα.

Να εδραιώσει υποδειγματικές δημοκρατικές διαδικασίες μέσα στα σωματεία.

 

Η ΚΕΔΔΕ θα σταθεί αποφασιστικά απέναντι στην καθεστωτική προπαγάνδα και δίπλα στους αγώνες των εργαζομένων ενάντια στις επιστρατεύσεις και την πολύμορφη καταστολή.

Θα αναδείξει το δημοκρατικό μέτωπο πάλης που μπαίνει στην ημερήσια διάταξη των λαϊκών αγώνων με σύγχρονους όρους.

Στην κατεύθυνση αυτή θα πάρει πρωτοβουλίες για κοινή δράση με άλλες αντίστοιχες κινήσεις, μέτωπα, συλλογικότητες καθώς και με σωματεία, συνδικάτα, μαζικούς λαϊκούς φορείς.

ΔΙΠΛΑ ΣΤΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟ

Η τρικομματική κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, συνεπής στην απαρέγκλιτη τήρηση των επιταγών ΕΕ και ΔΝΤ για την εξαθλίωση του λαού και τη συντριβή ακόμη και των στοιχειωδέστερων δικαιωμάτων και κατακτήσεών του, προχωρά άλλο ένα βήμα στον αντιδημοκρατικό κατήφορο.

Αυτή τη φορά στο στόχαστρο βρίσκονται οι εκπαιδευτικοί και οι εξαγγελλόμενες απεργιακές κινητοποιήσεις τους που «τόλμησαν» να σηκώσουν ανάστημα και να μη δηλώσουν τυφλή υποταγή σε μία πολιτική που αποδιαρθρώνει τη δημόσια και δωρέαν παιδεία, πριμοδοτεί τον εργασιακό μεσαίωνα και διαλύει το μέλλον της νεολαίας.

Η προληπτική επιστράτευση των εκπαιδευτικών αποτελεί άλλη μία κορυφαία εκδήλωση της βαρβαρότητας της μνημονιακής πολιτικής και της ολοένα αυξανόμενης αντιδραστικοποίησης της επίθεσης. Για την κυβέρνηση η εξασφάλιση της μνημονιακής ομαλότητας περνά μέσα από την πειθάρχηση του «εχθρού» λαού που κινητοποιείται. Οι επιστρατεύσεις των ναυτεργατών, των εργαζομένων του μετρό και τώρα των εκπαιδευτικών αποτελούν όψεις μόνο του ατσάλινου κλοιού που θέλουν να επιβάλουν στους αγώνες των εργαζομένων και της νεολαίας.

Πολύτιμος συμπαραστάτης στην εμπέδωση της αντιδημοκρατικής εκτροπής είναι φυσικά τα πάντα πρόθυμα κυρίαρχα ΜΜΕ που δεν χάνουν ευκαιρία να εξαπολύσουν τη δηλητηριώδη και συκοφαντική προπαγάνδα τους κατά κάθε αγωνιζόμενου κομματιού που διεκδικεί το δικαίωμα στην επιβίωση και την αξιοπρέπεια.

Δίπλα στην κυβέρνηση χωρίς περιστροφές και η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ φωτίζοντας καλύτερα ότι η ουσία της προπαγάνδας που προωθεί το λυντσάρισμα κάθε κλάδου που αγωνίζεται είναι ναζιστικής προέλευσης: θέλουν σκυμμένα κεφάλια παντού για να προελάσει το καθαρό έθνος, το έθνος εκείνων που εκμεταλλεύονται τον κόσμο της εργασίας.

Σε συνθήκες δημοκρατίας φαντάζει πράγματι αδιανόητο ο αγώνας ενός κλάδου της εργασίας να εκβιάζεται και να επιχειρείται να κατασταλεί ήδη από την εξαγγελία του με μέτρα που παραπέμπουν ευθέως σε καθεστώτα ολοκληρωτικού χαρακτήρα.

Δε ζούμε όμως σε τέτοιους καιρούς. Ο ακραίος κυβερνητικός αυταρχισμός, η κατάργηση στην πράξη βασικών συνδικαλιστικών ελευθεριών, όπως το δικαίωμα στην απεργία, και η εξελισσόμενη αντιδημοκρατική εκτροπή αποτελούν ζητήματα που αφορούν όλη την κοινωνία, κάθε έναν από εμάς που αρνείται να υπακούσει στα «αυτονόητα» και τα «αναπόφευκτα» των μνημονίων.

Καθήκον όλων μας είναι να σταθούμε αλληλέγγυοι στον αγώνα των εκπαιδευτικών, να δώσουμε μαζί τους αυτή τη μάχη, που είναι ταυτόχρονα μάχη αξιοπρέπειας όλου του λαϊκού κινήματος απέναντι στην τρομοκράτηση και πειθάρχησή του. Να αναδείξουμε και να περιφρουρήσουμε στην πράξη τη σημασία των συλλογικών και οργανωμένων αγώνων για την ανατροπή της πολιτικής αυτής. Να ακυρώσουμε με αποφασιστικότητα κάθε προσπάθεια κυβερνητικού αυταρχισμού και αφύπνισης του κοινωνικού αυτοματισμού, να προτάξουμε την υπεράσπιση του δικαιώματος στον ίδιο τον αγώνα απέναντι στις συνθήκες ανελευθερίας και ολοκληρωτισμού που ζούμε.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ

Στις μέρες μας η τρικομματική κυβέρνηση δοκιμάζει τις δυνάμεις της επιχειρώντας να δρα προληπτικά με στόχο να καταστέλλει τις κινητοποιήσεις πριν καν αυτές ανακοινωθούν…

Επέλεξε λοιπόν τους εκπαιδευτικούς της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης για να ασκήσει προληπτική(!) επιστράτευση πριν καν αποφασιστεί η απεργία τους. Έτσι για πρώτη φορά θα χρησιμοποιηθούν μέτρα στρατιωτικού τύπου, όπως η επιστράτευση, προληπτικά μάλιστα για να καταστείλουν κινητοποιήσεις πριν καν αυτές ανακοινωθούν και ψηφιστούν από τους εκπαιδευτικούς!

Με τα ΜΜΕ (με «ρεπορτάζ» από τα καλοπληρωμένα παπαγαλάκια δηλαδή τους «δημοσιογράφους των δελτίων τύπου» και των non parers) να διαγκωνίζονται και να συναγωνίζονται σε «αποκλειστικές» πληροφορίες για «φύλλα πορείας» που εκτυπώνονται… νύχτα για να μας πείσουν ότι ο απεργοσπαστικός μηχανισμός είναι έτοιμος να καταφέρει καίριο μάλιστα χτύπημα στον απεργιακό αγώνα των εκπαιδευτικών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.

Με ελάχιστους, κατά δήλωσή τους, γονείς να αντιλαμβάνονται τον δίκαιο αγώνα των εκπαιδευτικών και ταυτόχρονα, μπροστά στο φακό,  να αποκηρύσσουν μετά βδελυγμίας την «απεργία μέσα στις εξετάσεις»… Όμηροι και θύματα μιας μνημονιακής πολιτικής σε βάρος τους και σε βάρος των παιδιών τους και, αν συνεχίσουν έτσι τα πράγματα, σε βάρος και των δισεγγονών τους… Φαίνονται, παραπλανημένοι το λιγότερο, να πιστεύουν ότι η κυβέρνηση θέλει το καλό των παιδιών τους και ότι θα έλθει το «τέλος του κόσμου» αν ματαιωθούν οι εξετάσεις για όσες μέρες χρειαστεί για να έχουμε απτά αποτελέσματα που θα ανατρέπουν τη μνημονιακή πολιτική…

Οι εκπαιδευτικοί με τον αγώνα τους στις πανελλήνιες εξετάσεις δεν είναι οι απέναντι, δεν είναι ο εχθρός. Είμαστε όλοι εμείς που διεκδικούμε ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς και δεν αποδεχόμαστε μοιρολατρικά τη μετατροπή μας από ελεύθερους ανθρώπους σε δούλους του 21ου αιώνα.

Το διακύβευμα δεν είναι το ωράριο των εκπαιδευτικών, ούτε οι μισθοί τους, ούτε οι πανελλαδικές εξετάσεις,  ΑΛΛΑ το να αναστραφεί η κατηφόρα, ώστε το δημόσιο δωρεάν σχολείο να παίξει το ρόλο που έχει ανάγκη η κοινωνία και όχι το ρόλο που του επιφυλάσσουν οι κυβερνώντες, δηλαδή να παράγει υποταγμένους και υποτακτικούς πολίτες, με υποταγμένους και υποτακτικούς εκπαιδευτικούς λειτουργούς.

Γιατί την επαύριο των εξετάσεων οι εκπαιδευτικοί θα είναι επιστρατευμένοι «μέχρι νεωτέρας» και διασκορπισμένοι με υποχρεωτικές μεταθέσεις  στα 4 σημεία του ορίζοντα.

Ο «κοινωνικός κανιβαλισμός» που έχει δρομολογηθεί με τη βοήθεια και των καθεστωτικών ΜΜΕ χρειάζεται να απαντηθεί στην πράξη και η απεργία των εκπαιδευτικών είναι η ευκαιρία μας, όλοι μαζί να αναστρέψουμε το κλίμα με αλληλεγγύη και συμπαράσταση σε κάθε δίκαιο  αγώνα εργαζομένων που οργανώνεται από οποιοδήποτε κλάδο κάθε φορά που η τρικομματική επιτίθεται και με στρατιωτικού τύπου μέτρα επιχειρεί να καταστείλει κάθε φωνή που διεκδικεί αξιοπρεπή διαβίωση.

Και αυτό, σε αυτή τη συγκυρία, έχουμε και τη δύναμη και τη γνώση και τη θέληση να το αποτρέψουμε…

 ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ, ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ